Rz 10, 13
Autor: Piotr Andryszczak
Rz 10,13:
Rz 10,13
Rz 10,13
Jest to cytat z Księgi Joela 3,5 (PNŚ Jl 2,32). Św. Paweł mógł powołać się na Stary Testament, ale nie cytować z tekstu hebrajskiego, lecz z greckiej Septuaginty (LXX) z wersją "Kyrios" - Pan:
Grecka Septuaginta:
Jl 3,5
Jl 3,5
Widzimy, że tekst grecki Nowego Testamentu Rz 10,13 pokrywa się prawie identycznie z tekstem Jl 3,5 wg LXX. Musimy się więc zastanowić, jakiego imienia musimy wzywać, aby dostąpić zbawienia.
Kiedy będziemy czytać kontekst wypowiedzi św. Pawła, okazuje się, że mówi o imieniu Chrystusa:
"Ale jest to słowo wiary, którą głosimy.
Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM,
i w sercu swoim uwierzysz,
że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia,
a wyznawanie jej ustami - do zbawienia.
Wszak mówi Pismo:
Żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony.
Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem.
Jeden jest bowiem Pan wszystkich.
On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają.
Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony.
Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli?
Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli?
Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił?
Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani?
Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę!" (Rz 10,8-15) BT
Nie ma więc żadnych wątpliwości o kim jest mowa. Św. Paweł stwierdzając, że Jezus jest PANEM uzasadnia cytatami ze Starego Testamentu stosowanymi tam do Jahwe (Iz 28:16, Jl 3:5 por. Rz 10:11, 13).
Swoistej manipulacji Świadkowie Jehowy dokonali w książce:
oraz podobnie tutaj:
"Jak będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli?" (Rz 10,14). Mowa jest oczywiście o Chrystusie, co wynika z kontekstu. Żydzi bowiem nie uwierzyli w Chrystusa. Dla Świadków Jehowy kontekst jest jednak widocznie nieważny. Najważniejsze jest to, aby postawić na swoim i wbrew prawdzie płynącej ze Słowa Bożego, że JEZUS JEST PANEM, głosić swoją nieuzasadnioną tezę o rzekomym wzywaniu "imienia Jehowy". Św. Piotr (Dz 2,21) oraz św. Paweł (Rz 10,13) odnoszą cytat z Jl 3,5 (BT) do Chrystusa. Św. Piotr nie może przeczyć samemu sobie, kiedy pisze o Chrystusie:
Dz 2,21
Dz 4,12