"Czy Piotr był pierwszym papieżem?"

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2015-09-22

TAK! Św. Piotr był pierwszym papieżem.

W jednej ze swoich publikacji Świadkowie Jehowy dopuścili się pewnego rodzaju manipulacji. W cytacie, który zacytowali w swoim artykule, włożyli swój własny komentarz. Zrobili to w Biblii, która nie należy do nich. Jest rzeczą niedopuszczalną ingerowanie w tekst Pisma Świętego narzucając własną interpretację greckiego słowa. W przekładzie KUL, który cytują Świadkowie Jehowy, nie ma nawiasu kwadratowego. Anonimowy autor artykułu w Strażnicy podaje werset jako cytat rozpoczynając i kończąc cudzysłowem. Nawet nie zaznaczono, iż jest to wstawka pochodząca od Świadków Jehowy. Jest ona fałszywa i zmienia sens zdania i jest niezgodna z katolickim komentarzem. Takie zafałszowanie wersetu służy redaktorom Strażnicy do walki z prymatem św. Piotra. Sprawdźmy:

Mt 16, 17-18

W Mt 16, 18 nie ma słów, które włożył anonimowy autor/autorzy do tekstu.

Nawias kwadratowy w Mt 16, 18 mamy w Biblii Tysiąclecia. Ale to jest wpis tłumacza, który tłumaczył tę Księgę Pisma Świętego. Nie wszyscy znają język grecki i aramejski, stąd ten nawias kwadratowy, aby wyjaśnić znaczenie słów:

Pallottinum

Mt 16, 18 Biblia Tysiąclecia Pallottinum

Przypis Biblia Tysiąclecia Pallottinum

(za zgodą wydawcy)
Vocatio Wielki Słownik Grecko-Polski Vocatio

Mt 16, 18-20

Przypis

Mt 16, 18

Przypis

Po niedopuszczalnej ingerencji w obcy tekst:

Świadkowie Jehowy nie zważając na tekst grecki zadają pytania:

Głową wszystkich chrześcijan, a więc głową Kościoła jest Jezus Chrystus (Ef 5, 23). Św. Piotr, a także jego następcy, tworzą widzialny Kościół na ziemi. Jezus zapowiedział Piotrowi władzę związywania i rozwiązywania (Mt 16,19nn). Jezus Chrystus, Najwyższy Pasterz, przekazał pasterzowanie przed wniebowstąpieniem (J 21, 15nn). Prymat Piotra uwidoczniony jest szczególnie już po wniebowstąpieniu Chrystusa. Wcześniej był przez Niego zapowiedziany, ale z racji obecności Jezusa z Apostołami nie był w pełni przez Piotra sprawowany. Dlatego podniesiony przez Świadków Jehowy problem sporów między Apostołami jest chybiony. Krótko mówiąc, pod Cezareją Filipową Piotr jeszcze władzy nie sprawował. Była to zapowiedź.

Jeżeli Świadkowie Jehowy cytują werset z przekładu opublikowanego przez Katolicki Uniwersytet Lubelski, to warto pokazać komentarz, jaki jest tam zamieszczony. Ale jeśli zamknęli oczy i go przemilczeli, to warto go zacytować:

Jezus jest Skałą, sam z siebie, a Piotr z Jego ustanowienia. Jedno nie przeczy drugiemu. Religia katolicka uczy, że Jezus jest kamieniem węgielnym prawdziwego Kościoła (Kamień - symbolika i miejsce w Biblii). Warto jeszcze zwrócić uwagę na jeden aspekt. Gdy się czyta tekst Nowego Testamentu w oryginale, to widać tam grę słów Πέτρος/πέτρᾳ (petros/petra). Natomiast w Przekładzie Nowego Świata wydanym w j. greckim nie występuje słowo πέτρᾳ (petra). Świadkowie Jehowy zastąpili je innym, by grecki czytelnik nie mógł zobaczyć tej gry słów:

Mt 16, 18

Grecki Nowy Testament	Przekład Nowego Świata
Mt 16, 18 κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.	Mt 16, 18 Επίσης, σου λέω: Εσύ είσαι ο Πέτρος,+ και πάνω σε αυτόν το βράχο+ θα οικοδομήσω την εκκλησία μου, και οι πύλες του Άδη+ δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της.

Słowo πέτρᾳ (petra) funkcjonuje do dzisiaj:

Świadkowie Jehowy jednak wybrali dla czytelnika inne: βράχος zamiast πέτρᾳ. Natomiast nie zamienili słowa πέτρᾳ na βράχος w innym miejscu. Pozostawili słowo πέτρᾳ w swoich Chrześcijańskich Pismach Greckich po grecku:

1 P 2, 4-8

"Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żyjącego" - wyznanie Bóstwa Chrystusa. To po pierwsze.

Po drugie, "Ty jesteś Piotr, na tej Skale zbuduję mój Kościół" (Mt 16, 18), nie wynika z tego zdania, że Chrystus mówiąc te słowa, wskazywał na siebie lub określał tak wiarę. W zdaniu tym zawarta jest gra słów - Petros (Piotr) i Petra (Skała), które odniesione są do Piotra. Właściwym imieniem jego było miano Szymon, a nowe jego imię (J 1, 42) miało określać, kim i czym miał być on dla Kościoła.

Zobacz więcej:

PRYMAT ŚWIĘTEGO PIOTRA Włodzimierz Bednarski

Skąd nagle taki przeskok? Czyżby po św. Piotrze nie było żadnego następcy? Skąd nagle się wziął Stefan, biskup Rzymu? Nagle sobie wymyślił, że posiada prymat po św. Piotrze? No to przypomnijmy, co sami Świadkowie Jehowy pisali wcześniej w swojej publikacji:

Natomiast Historia Kościelna Euzebiusza nie pozostawia złudzeń. O św. Piotrze czytamy:

Świadkowie Jehowy musieli przemilczeć ciągłość prymatu biskupów Rzymu, bo wówczas ich teza o tym, że św. Piotr nie był papieżem, ległaby w gruzach.

Augustyn, którego cytują Świadkowie Jehowy, rzeczywiście prezentował w swych pismach dwie interpretacje Mt 16:18 (jedna nie przeczyła drugiej, bo Jezus jest Skałą, sam z siebie, a Piotr z Jego ustanowienia), ale wiedzmy, że nigdy nie negował on prymatu Piotra i papieża, jedynie werset wyżej wymieniony próbował różnie interpretować, innych zaś tekstów dotyczących prymatu nie negując (Listy 175, 176, 177). Świadkowie Jehowy cytując "Sprostowania" w powyższej publikacji (dot. Mt 16, 18), tendencyjnie przemilczeli zdanie (podkreślone):

Widać więc, że Augustyn nikomu nie narzuca interpretacji, lecz rozważa znaczenie tego tekstu.

Przed Augustynem, za jego czasów i aż do dzisiaj, obowiązuje jedna doktryna katolicka. Ona się po prostu nie zmieniła. Manipulowanie tekstem Augustyna przez Świadków Jehowy, przemilczanie innych jego wypowiedzi, służy im do podważania prymatu św. Piotra.

Zajrzyjmy więc do orzeczeń Soboru Watykańskiego z roku 1870 w temacie prymatu św. Piotra:

"Ewolucja papiestwa" wg Świadków Jehowy:

Jezus nie zapowiada, że "zbuduje swój Kościół, czyli zbór, na samym sobie" (to jest manipulacja wersetem), tylko na Piotrze - skale (gr. petra), a On sam będzie Głową tego Kościoła. Piotr i jego następcy są zastępcami Chrystusa na ziemi.

"Kościół, będący społecznością osób, które uwierzyły w Chrystusa i zostały ochrzczone w imię Trójcy Świętej, jest wzniesiony na fundamencie, którym jest Chrystus Jezus. Z woli samego Założyciela społeczność ta jest wtórnie budowana na osobie Piotra, obdarzonego przez Ojca szczególnym charyzmatem. Można więc stwierdzić, że tak jak podstawowym elementem każdej budowli jest trwały fundament, tak w społeczności wierzących w Bóstwo Chrystusa jest nim osoba Piotra. Funkcja „skały fundamentalnej” nie stawia Piotra poza Kościołem, lecz czyni go pierwszym kamieniem budowli, wewnątrz Kościoła. W tym sensie Piotr jest wyróżniony z gminy, a jednocześnie pozostaje jej członkiem (por. Ef 2, 21). Ponadto jak słusznie podkreśli ks. prof. Czesław S. Bartnik: „Chrystusowe słowa: «na tej skale zbuduję mój Kościół» wyraźnie wskazują, że Kościół nie stanie się społecznością Piotrową, lecz właśnie dzięki funkcji Piotra pozostanie zawsze autentycznym Kościołem Jezusa Chrystusa”. Tak więc zgodnie z obietnicą prymatu za decyzjami Piotra będzie stał sam Chrystus. Decyzje te będą wiążące nie tylko na ziemi, ale i w wieczności."
(...)
Piotr nie jest jednak „następcą” Chrystusa, lecz historycznym „zastępcą”. Właściwą władzę nad owczarnią sprawuje nadal Chrystus - Najwyższy, Wieczny i Jedyny Kapłan-Pasterz, a tylko dopuścił Piotra do udziału w tej władzy. Władzę tę Piotr będzie wykonywał nad owczarnią, mającą żyć w czasie i przestrzeni aż do skończenia się dziejów świata.
(...)
Wskażmy na jeszcze jeden tekst Nowego Testamentu, a w nim na funkcję Piotra „umacniania braci w wierze” (por. Łk 22, 31-32). Tekst ten stanowi rodzaj klucza dla otwarcia i zrozumienia nauki Kościoła. Piotr ma pokazać drogę, a ludzie mają zawierzyć, że wędrując nią, dojdą do celu, jakim jest osiągnięcie zbawienia dokonanego w Chrystusie i przez Chrystusa. Powołanie Piotra na „zastępcę” nie zmieniło jego charakteru. Chrystus wskaże na niego mimo jego znanych słabości. Ponadto Jezus oznajmi mu, że modli się i wstawia za nim, aby nie ustała jego wiara. I tak będzie na przestrzeni czasów, że z jednej strony: świętość, łaska i wybór Boży, a z drugiej: grzech, słabość, zwątpienie będą przeplatać się wzajemnie w historii Kościoła i jego poszczególnych członków. Ale tylko Piotr - choć zawsze w łączności z Kolegium Apostolskim - z woli Chrystusa będzie filarem i niewzruszoną podstawą prawdy i wiary Kościoła.
(...)
W podsumowaniu tej refleksji trzeba jeszcze raz podkreślić wzajemną łączność tych wybranych tekstów mówiących o Piotrze i jego zadaniach. Teksty te są zrozumiałe jedynie na płaszczyźnie wiary i z pomocą łaski Bożej. Dopiero wówczas będziemy mogli dostrzec ten „łańcuch dzieł”: Boga Ojca, Syna Bożego Jezusa Chrystusa, Ducha Świętego oraz Piotra Apostoła i jego następców do Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka, aż do skończenia świata. To jest bowiem Boży zamysł i Boża misja zbawienia świata, a w nim każdego bez wyjątku człowieka. (Abp Wacław Depo Kościół zbudowany na opoce)

Czy można używać dokumentu, który nie jest oficjalnym stanowiskiem Kościoła jako argumentu w sporze? Dokument Dictatus Papae został sporządzony przez papieża Grzegorza VII jako odręczna notatka w roku 1075, nieprzeznaczona do publikacji. Klaus Schatz zamieścił własną opinię:

"Szczególnie widoczne to jest w rozumieniu prymatu prezentowanym przez papieża Grzegorza VII. Papieska świadomość władzy ujawnia się u niego w sposób bardzo wyraźny w Dictatus papae (DP) z 1075 roku. Dokument ten, jak mało który, stał się symbolem papiestwa, które w swym suwerennym prawie do władzy stawia siebie na miejscu Chrystusa. Rzeczywiście, przy lekturze tego pisma rodzi się takie wrażenie. Podstawową myślą całego dokumentu zdaje się być wypowiedź: papież, sam, jest w stanie dokonać w Kościele wszystko, co tylko zechce; bez niego nic nie może dokonać się w sposób ważny i zgodny z prawem. Wydaje się, że w ogóle nie istnieją jakiekolwiek granice władzy papieskiej. (…str.134)
Samo „Dictatus papae” nie weszło w skład prawa kościelnego, jednak w szerokim zakresie akceptuje punkty, które prawo faktycznie będzie od tej chwili przyspieszać innymi drogami. (…str.135)" (podkr.moje)

Źródło:

Prymat papieski - od początków do współczesności

zob.	(Pierwsze pięć tez)

Zobacz:

Dictatus Papae

Podsumowując:

Czy Piotr był pierwszym papieżem?

Czy miał jakichś następców?

Czy katolicki dogmat o prymacie papieskim opiera się na Piśmie Świętym?

Odpowiedź na te wszystkie pytania brzmi: Tak!

Zobacz też:

Św. Piotr - artykuły Piotr Andryszczak