DEKALOG

DEKALOG - numeracja przykazań

Świadkowie Jehowy w tej publikacji:

Będziesz mógł... wyd.1989

przedstawiają numerację przykazań:

str.203

oraz w tej publikacji:

Strażnica 15 listopada 1989

str.3

a w tej publikacji:

zob. Tom 1, wyd.2006

czytamy:

str.528

Na jakiej podstawie Świadkowie Jehowy twierdzą, że akurat ten podział Dekalogu można nazwać "naturalnym"? A inny podział może już być "nienaturalnym"? Zobaczmy co Józef Flawiusz pisze o przykazaniach i jaki ustala podział:

zob. ANTIQUITATES JUDAICAE wyd.1962

str.190

Możemy też zauważyć, iż Józef Flawiusz nic nie pisze o "pożądaniu żony bliźniego".

Dalej w książce Wnikliwe poznawanie Pism t. 1 czytamy:

str.528

Na jakiej podstawie Świadkowie Jehowy wyciągają wniosek, że "Augustyn i inni" połączyli ze sobą jedne przykazania, a chcąc zachować liczbę 10 przykazań inne podzielili na dwa osobne przykazania? Przecież w Piśmie Świętym mamy brak numeracji przykazań. Nie ma tam ani słowa, że ten werset to pierwsze przykazanie, a ten werset to drugie czy tamten to trzecie lub czwarte. Należy też nadmienić, iż wersety w Biblii ponumerowano dopiero w roku 1528 (uczynił to S.Pagnin w celu ułatwienia odwoływania się do treści Biblii), więc nie miało to wpływu na numerację samych przykazań.

Zobaczmy jak wygląda tekst:

BT wyd.II

Wj 20,1-17

Katolicki podział dwóch ostatnich przykazań jako osobnych ma podstawę w uzgodnieniu z Wj i Pwt, w której zakazy pożądania żony i innych rzeczy stanowią osobne przykazania:

Pwt 5,21

Grecki przekład Starego Testamentu:

zob. zob.

z II/IIIw. przed Chr., tekst Wj 20,17 i Pwt 5,21 rozdziela na dwa przykazania, tzn. "Nie pożądaj żony..." i osobno "Nie pożądaj domu...":

Wj 20,17:

str.120

Pwt 5,21:

str.296

W Piśmie Świętym nie ma numeracji przykazań. Powstały zatem różne podziały Dekalogu:

- Hellenistyczny (Józef Flawiusz, Filon z Aleksandrii),
- Żydowski, w którym np. słowa o bogach i zakazie tworzenia wizerunków są w jednym przykazaniu (II), tak jak w katolickim, a pierwsze przykazanie przypomina Szema Izrael ("Słuchaj, Izraelu Jahwe jest naszym Bogiem - Jahwe jedynym") z Pwt 6,3
- Augustiański (Klemens Aleksandryjski, Augustyn):

PODZIAŁ DEKALOGU

HELLENISTYCZNY

PALESTYŃSKI

AUGUSTIAŃSKI

I. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie I. Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł... I. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby...

II. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu...

II. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby...

II. Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy

III. Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, III. Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, III. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić

IV. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić IV. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić IV. Czcij ojca twego i matkę twoją

V. Czcij ojca twego i matkę twoją V. Czcij ojca twego i matkę twoją V. Nie będziesz zabijał

VI. Nie będziesz zabijał VI. Nie będziesz zabijał VI. Nie będziesz cudzołożył

VII. Nie będziesz cudzołożył VII. Nie będziesz cudzołożył VII. Nie będziesz kradł

VIII. Nie będziesz kradł VIII. Nie będziesz kradł VIII. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa

IX. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa IX. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa IX. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego

X. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego. Nie będziesz pożądał domu bliźniego X. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego. Nie będziesz pożądał domu bliźniego X. Nie będziesz pożądał domu bliźniego

Jak pisarze chrześcijańscy z pierwszych wieków odczytywali przykazania:

Warszawa 1986

Orygenes (ur.185) odczytywał Wj 20,3-4 jako jedno przykazanie:

str.250

str.378

Klemens Aleksandryjski (ur.150) w:

cz.2

nazywa przykazanie o dniu świętym przykazaniem trzecim:

przypis:

str.195

Klemen Aleksandryjski odwołuje się do pisma Żyda Arystobula (IIw. przed Chr.), który wymieniony jest w:

2 Mch 1,10:

BT wyd.IV

2 Mch 1,10

(zob.) (za zgodą wydawcy) Vocatio

(jak czytać po grecku)

2 Mch 1,10:

str.316

a więc ten podział Dekalogu cytowany przez Klemensa Aleksandryjskiego sięga czasów przedchrześcijańskich.

Należy rozróżnić skróconą wersję Dekalogu służącą szybkiemu zapamiętaniu (formuła katechetyczna) od tekstu Pisma Świętego (zob. str. 470 i 471):

1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.
2. Nie będziesz brał imienia Pana, Boga swego, nadaremnie.
3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.
4. Czcij ojca swego i matkę swoją.
5. Nie zabijaj.
6. Nie cudzołóż.
7. Nie kradnij.
8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.
10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

Forma katechetyczna służąca szerszemu wyjaśnieniu całego zagadnienia:

(...)

Warto na chwilę zatrzymać się nad skróconą formą ostatnich dwóch przykazań:

9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.
10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

U niektórych krytyków budzi emocje początek dziesiątego przykazania, które zaczyna się od słowa "ani". Mówią bowiem, że co to za przykazanie zaczynające się od słowa "ani" i czasami padają zarzuty, że zdanie nie może zaczynać się od słowa "ani". Otóż zdanie może zaczynać się od słowa "ani". Oto przykład: "Ani dzisiaj ani jutro nie pójdę do szkoły". Dla wątpiących podam przykład z: