Jan Paweł II a słowo „Jehowa”
W jednej z rozmów ze Świadkiem Jehowy o imieniu Bożym, nagle zostałem "zaatakowany" tą kartką:
 powiększ
|
Miał to być argument, który położy mnie "na łopatki". Podczas rozmowy wykazywałem bowiem, że słowo "Jehowa" jest dziwolągiem filologicznym, a gdy brakło argumentów, ta kartka miała uratować zaistniałą sytuację. Padł argument: przecież "wasz papież Jan Paweł II używał tego słowa". Nic bardziej błędnego. To nie "papież Jan Paweł II", tylko Karol Wojtyła, który w roku 1940 nie miał wiedzy, iż jest to dziwoląg filologiczny. Wówczas miał 19 lat. Oto dramaty Karola Wojtyły:
 zob. |
 zob.
|
 wyd.II 1987
|
 str.275 |
 str.298 |
 zob. |
 Wrocław 2003
|
 zob.
|
 str.40 |
 str.43 |
 str.47 |
 str.51 |
Na kartce mamy wspomnianą liczbę występowania Jahwe i "Jehowa":
|
zob. |
zob. |
Możemy zauważyć, iż w dramacie "Hiob" Karol Wojtyła użył 25 razy formę Jahwe, a tylko jeden raz "Jehowa". W dramacie Jeremiasz forma Jahwe występuje 6 razy, a "Jehowa" 3 razy.
Jako młody chłopak Karol Wojtyła (ur.18 maja 1920 roku) czytał poezję wieszczów, a w nich poeci używali słowa "Jehowa". Widocznie na tej podstawie sądził, iż jest to imię Boże. Np. Cyprian Norwid i Juliusz Słowacki:
 zob. |
 sob.
|
 wyd.pol.1986
|
 str.72 |
 str.75 |
 zob. |
 zob.
|
 Wrocław 1959
|
 str.193 |
Wymienieni Wieszcze nie byli biblistami, znawcami j. hebrajskiego. Używali więc potocznej nazwy, jaka wówczas funkcjonowała w literaturze.
Dlaczego więc taką wagę Świadkowie Jehowy przywiązują do słowa "Jehowa"? Sami przecież w swojej publikacji przyznają, że forma Jahwe jest bliższa pierwotnej hebrajszczyźnie:
 Strażnica 1980 Nr 21
|
 str.5
|
Natomiast Karol Wojtyła już jako papież Jan Paweł II, w swoich komentarzach nie używał terminu "Jehowa", ale imienia Jahwe:
 Wydawnictwo m |
 Kraków 2012 |
 |
 str.197 |
|
|
|
|
|
 Kraków 2010
|
 Wydawnictwo M
|
 str.131 |
 str.134 |
){kind=link}
