Świadkowie Jehowy w tekście Nowego Testamentu zamieszczają 237 razy imię Boże w formie "Jehowa". W dodatku 1 w Piśmie Świętym w Przekładzie Nowego Świata (Brooklyn, 1997) tak uzasadniają oni wprowadzenie tego imienia:
"Chcąc uniknąć wykraczania poza granice obowiązujące tłumacza i wdawania się w interpretacje tekstu, nadzwyczaj ostrożnie podeszliśmy do sprawy umieszczania imienia Bożego w Chrześcijańskich Pismach Greckich. Zawsze za podstawę braliśmy Pisma Hebrajskie; dla upewnienia się szukaliśmy też potwierdzenia w dostępnych hebrajskich przekładach Chrześcijańskich Pism Greckich"' (str. 1643).
Zgodnie z informacjami znalezionymi w New World Translation of the Holy Scruptures with References (Brooklyn, 1984) na stronach 9 i 10 owymi hebrajskimi przekładami Chrześcijańskich Pism Greckich są:
| Bez poparcia | 1 poparcie |
|---|
| Oznaczenie | Werset | Oznaczenie | Werset |
|---|---|---|---|
|
—
|
1Kor 7:17
|
J17
|
Dz 18:21 (Theos)
|
|
—
|
—
|
J17
|
Jak 2:23 (Theos)
|
|
—
|
—
|
J23
|
Kol 3:13
|
| 2 poparcia | 3 poparcia |
|---|
| Oznaczenie | Werset | Oznaczenie | Werset |
|---|---|---|---|
|
J17,22
|
Dz 13:44 (Theos)
|
J7,8,10
|
Dz 2:47
|
|
J18,23
|
Rz 14:4
|
J7,8,10
|
Dz 4:29
|
|
J18,23
|
Jak 3:9
|
J7,8,10
|
Dz 12:17
|
|
J7,8
|
Gal 3:6 (Theos)
|
J7,8,10
|
Dz 13:12
|
|
J7,8
|
Ef 5:17
|
J7,8,10
|
Dz 16:16
|
|
J7,8
|
Ef 6:7
|
J18,22,23
|
Dz 8:22
|
|
J7,8
|
Kol 1:10
|
J18,22,23
|
1Kor 10:9
|
|
J22,24
|
Ef 6:8
|
J18,22,23
|
2Tes 2:2
|
|
J18,22
|
Kol 3:22
|
J17,18,23
|
Dz 10:33
|
|
—
|
—
|
J17,18,22
|
Dz 15:40
|
|
—
|
—
|
J13,16,18
|
1Kor 11:32
|
|
—
|
—
|
J7,8,24
|
2Kor 8:21
|
|
—
|
—
|
J13,16,24
|
2Tes 2:13
|
|
—
|
—
|
J7,8,17
|
2Pt 3:12 (Theos)
|
Tak więc w tekście Chrześcijańskich Pism Greckich odnajdujemy jedno miejsce, gdzie występuje imię Boże Jehowa, które nie ma uzasadnienia w żadnym z przekładów Nowego Testamentu, na które powołują się Świadkowie Jehowy. Dalej: 3 miejsca, gdzie istnieje tylko jedno uzasadnienie na umieszczenie tam tego imienia; 9 miejsc, gdzie znaleziono tylko dwie "podpórki" i 14 miejsc, gdzie podpierano się trzema przekładami. Oznacza to, że w wypadku 1Kor 7:17, wszystkie przekłady Nowego Testamentu przeczą Towarzystwu Strażnica, które umieszcza tam imię Jehowa, zaś w przypadkach pozostałych wersetów, gdy mamy do czynienia z wprowadzeniem imienia Bożego na karty Nowego Testamentu w Przekładzie Nowego Świata, przeczy temu odpowiednio 26, 25 oraz 24 przekłady oznaczone od J1 do J27.
W wydaniu z 1950 roku znajdowały się dwa fragmenty, dla których wtedy nie znaleziono uzasadnienia. Były to mianowicie Ef 6:8 oraz Kol 3:13. Jak widać po wstawieniu przez Świadków Jehowy tetragramu do 1Kor 7:17 (oraz w we wcześniejszym wydaniu ich NT z 1950, który bez żadnego podparcia umieszczał tetragram do Ef 6:8 oraz Kol 3:13) bez użycia do tego jakiejkolwiek podpórki z średniowiecznych przekładów NT, nie dla nich tak naprawdę znaczenia świadectwo jakichkolwiek przekładów. Gdyby Świadkowie Jehowy nie mieli do dyspozycji owych podpórek "J" również wstawiliby tetragram we wszystkich tych miejscach NT.
Można również pokusić się o porównanie, jak Towarzystwo Strażnica na przestrzeni lat uzasadniało zamieszczanie na łamach kart NT imienia Bożego.
Ilość pojawiania się poparcia ze strony "J"
| Wsparcie | 1950 | 1984 |
|---|---|---|
|
J1
|
11
|
17
|
|
J2
|
16
|
16
|
|
J3
|
10
|
28
|
|
J4
|
12
|
18
|
|
J5
|
12
|
1984
|
|
J6
|
5
|
27
|
|
J7
|
7
|
25
|
|
J8
|
209
|
207
|
|
J9
|
61
|
61
|
|
J10
|
65
|
134
|
|
J11
|
99
|
104
|
|
J12
|
105
|
104
|
|
J13
|
179
|
183
|
|
J14
|
151
|
151
|
|
J15
|
83
|
88
|
|
J16
|
167
|
182
|
|
J17
|
191
|
185
|
|
J18
|
190
|
190
|
|
J19
|
8
|
4
|
|
J20
|
48
|
44
|
|
J21
|
18
|
36
|
|
J22
|
—
|
188
|
|
J23
|
—
|
182
|
|
J24
|
—
|
134
|
|
J25
|
—
|
6
|
|
J26
|
—
|
2
|
|
J27
|
—
|
2
|
W kilku przypadkach edycja z 1950 roku zawiera więcej odnośników do wyżej wymienionych tłumaczeń od J1 do J21 (mianowicie w J8, J12, J17, J18, J19, J20). Tak więc od roku 1984, tj. odkąd wydano New World Translation of the Holy Scruptures with References, powoływano się na przekłady zawierające w tekście Nowego Testamentu imię Boże o co najmniej 24 razy mniej (tylko dla J1 do J21; J22-27 niż było to przytaczane w roku 1950).
Aby dodatkowo unaocznić, jak staranne jest Towarzystwo Strażnica w powoływaniu się na przekłady "J", wspomnijmy chociażby fragment 1Pt 2:13, gdzie Kingdom Interlinear Translation i Large Print Edition z 1971 roku przytaczają J7, J8 oraz J14, zaś Biblia z przypisami z 1984 roku podaje już tylko J7 i J8.
Zastanawiające jest, że w 1Pt 2:13 mamy do czynienia z trzema (lub dwoma w 1984 roku) tłumaczeniami, które zawierają imię Boże w formie "Jehowa" (zobacz przypis do 1Pt 2:13 w New World Translation of the Holy Scruptures with References), zaś Towarzystwo Strażnica tego imienia tam nie umieszcza. Nie wahano się jednak wprowadzić imienia Jehowa w innych miejscach, gdzie było ono poparte dwoma (np. Rz 14:4 oraz tabela) lub trzema (np. Dz 2:47 oraz tabela) przekładami "J". Imię to wprowadzono również w wielu innych miejscach, gdzie jest tylko jedno potwierdzenie ze strony przekładu "J" (patrz tabela) lub tam, gdzie brak go wcale (1Kor 7:17).
Zwróćmy uwagę również na Heb 1:10. Werset ten, w Biblii Towarzystwa Strażnica brzmi następująco: Oraz: "Tyś, Panie, na początku założył fundamenty ziemi i dziełem twoich rąk są niebiosa. Świadkowie Jehowy nie umieszczają w tym wersecie w miejscu słowa "Pan" imienia Jehowa, chociaż hebrajskie przekłady NT, które dla Świadków Jehowy stanowiły "podpórkę" do wstawiania w innych miejscach tetragramu, również i w tym miejscu go zawierają. Informuje nas również o tym przypis do Heb 1:10 w New World Translation of the Holy Scruptures with References. Podobnie sytuacja ma miejsce w 1Pt 2:3. Tam również Świadkowie Jehowy nie umieszczają imienia Bożego zostawiając formę "Pan", chociaż imię Boże występuje aż w 4 tłumaczeniach "J", tzn. w J7, J8, J13 oraz w J14. Dodatkowo konkordancja J20 dostarcza poparcia na umieszczenie tam imienia Bożego.
Podsumowanie
Towarzystwo Strażnica samo przyznaje, że brak greckich manuskryptów, które potwierdziłyby chociażby w najmniejszym stopniu słuszność umieszczenia w tekście NT imienia "Jehowa". Jednakże w swym przekładzie Biblii, oprócz dosłownego przytaczania wersetów ze Starego Testamentu, Świadkowie Jehowy powołują się również na inne przekłady Nowego Testamentu. Należy stwierdzić, bez względu na to, ile takich przekładów przytoczyłoby Towarzystwo Strażnica i jak często by się na nie powoływało, nie zmieni nic faktu, że żaden z nich nie pokrywa się z najstarszymi zachowanymi manuskryptami pism wchodzących w skład Nowego Testamentu. Najwcześniejszy z przekładów, jakie mają uzasadniać wprowadzenie JHWH na karty Chrześcijańskich Pism Greckich, pochodzi dopiero z XIV wieku po Chrystusie.
Jednak Świadkowie Jehowy nie wahają się stwierdzić, że za podstawę przy umieszczaniu imienia Bożego w Nowym Testamencie brali Pisma Hebrajskie, zaś w hebrajskich przekładach Chrześcijańskich Pism Greckich szukali tylko potwierdzenia (por. dodatek 1 w Piśmie Świętym w Przekładzie Nowego Świata, Brooklyn 1997, str. 1643). Świadkowie Jehowy zamieszczają imię Boże w miejscach, gdzie ono nie występuje (zob. Czy Brooklyn sfałszował Nowy Testament? ), pomijają je tam, gdzie cytowane są wersety ze Starego Testamentu zawierające tetragram (zob. Autorzy Nowego Testamentu ignorowali tetragram!) i potwierdzają swój przekład Pisma Świętego korzystając z wielu innych przekładów w sposób, który najbardziej im pasuje. Korzystanie przez nich z tych przekładów (oznaczonych jako J1 do J27) jest wybiórcze i wbrew swym deklaracjom nie świadczy o nie wdawaniu się w interpretację tekstu.