Czy bać się piekła?

Czy bać się piekła?

Strażnica 1 listopada 2008

Świadkowie Jehowy w swoim nauczaniu próbują przedstawić piekło jako "wspólny grób ludzkości", gdzie nikt świadomie nie odbiera żadnej kary. Po prostu totalne unicestwienie. Ale czy tak jest naprawdę?
W tej publikacji piszą:

str.3

W Katechizmie tym nie tylko stwierdza się, że "zasadnicza kara piekła polega na wiecznym oddzieleniu od Boga", lecz stwierdza się coś więcej:

wyd.1994

str.253

Jak widzimy, kara piekła to też: "piec rozpalony", "ogień wieczny", "męka", "płacz i zgrzytanie zębów". Szkoda, że Towarzystwo Strażnica te aspekty piekła pominęło.

Dalej w artykule czytamy:

str.3

A jeżeli ta doktryna jest jednak prawdziwa, to co wtedy? Czy ci, którzy głoszą coś odwrotnego nie zniesławiają przy tym samego Boga?

str.3

str.4

Użycie w Piśmie św. Słowa "nefesz" na oznaczenie życia, osoby lub ogólnie istoty żywej, nie wyklucza możliwości użycia go w innym znaczeniu. O tym Towarzystwo Strażnica jednak milczy. Otóż w mentalności hebrajskiej człowiek był zawsze rozpatrywany całościowo. Słowo "nefesz" rzeczywiście używane jest w Księgach Starego Testamentu najczęściej w znaczeniu "istota żyjąca". Nie można jednak zapomnieć, że Stary Testament nie zawierał pełni Objawienia. Dopiero Jezus Chrystus objawił szereg prawd, które wcześniej były w ogóle nie znane, bądź znana częściowo:

BT wyd.IV

2Tm 1,10

2Kor 5,8

Co opuszcza ciało i staje w obliczu Pana, jak nie dusza? Dlaczego Świadkowie Jehowy ciągle walczą z Biblią i zaprzeczają fundamentalnym prawdom wiary chrześcijańskiej?

wyd.1979

(...)

str.230

Więcej:
Teologia św. Pawła ks. Jan Stępień

Dalej Strażnica z 1 listopada 2008 pyta:

str.4

Odpowiedź jest twierdząca. Każdy człowiek od poczęcia ma duszę nieśmiertelną. "Dusza, która grzeszy, ta umrze" - logika nam podpowiada, że ta dusza, która nie grzeszy, ta nie umrze. Tak na marginesie należy wspomnieć, że dusza Pana Jezusa nie zgrzeszyła a jednak umarła. Wracając do Księgi Ezechiela, Świadkowie Jehowy przemilczają kontekst wypowiedzi wersu 18,4, który jest dla nas oczywisty. Poniższe wersety z Księgi Ezechiela o tym mówią:

BT wyd.IV

Ez 18,20-21

"Żyć będzie, a nie umrze" - czy chodzi o śmierć całego człowieka? Chodzi o jego duszę, bo dla Boga ona jest najważniejsza. A ten werset wyjaśnia wszystko:

Ez 18,27

- "zachowa swoją duszę przy życiu" (w.27). Dlaczego Towarzystwo Strażnica przemilczało tę wypowiedź?Jaki miało w tym cel?
Dusza umiera ale dla Boga. Chrystus Pan po to przyszedł na świat, aby zbawić nasze nieśmiertelne dusze, gdyż jedynie one mają wartość u Boga. I tę wartość Pan Jezus szczególnie podkreślił:

Mt 16,26

A św. Paweł pisze:

Ef 5,14

Podobnie św. Jakub:

Jk 1,21

Jk 5,20

Św. Jan podkreśla:

1 J 3,14

Ap 20,4

Ap 6,9

W tym miejscu słowo "dusza" może oznaczać wyłącznie nieśmiertelny element duchowy. Zwrot "dusze zabitych" użyty w innym znaczeniu staje się nonsensem. Właśnie na tych męczennikach dla słowa Bożego sprawdziły się słowa Jezusa:

Mt 10,28

Łk 12,5

wyd.1987

str.177

Czy w takim razie Świadkowie Jehowy piszą prawdę, że człowiek nie posiada duszy nieśmiertelnej?

Dalej w Strażnicy czytamy:

str.4

str.5

Chodzi o śmierć ciała jako skutek grzechu pierworodnego.

str.5

Objawienie biblijne było progresywne, stopniowe i ewolucyjne. Niektóre prawdy religijne, jak życie wieczne, zmartwychwstanie - były zbyt trudne, żeby mogły być od razu na początku objawione w historii narodu wybranego. Zachodziła konieczność dostosowywania ich etapowo do mentalności semickiej. Tak właśnie przedstawiała się prawda o zmartwychwstaniu i życiu pozagrobowym.
Gdyby śmierć człowieka oznaczała totalne unicestwienie jego bytu, to zmartwychwstanie nie mogłoby się dokonać. Co bowiem miałoby zmartwychwstać, skoro ciało i duch ludzki ulegałby unicestwieniu? Należałoby wówczas konsekwentnie mówić o ponownym stworzeniu człowieka z nicości a nie zmartwychwstaniu. Zmartwychwstanie w biblijnym znaczeniu implikuje nieśmiertelność pierwiastka duchowego.
Powoływanie się na Księgę Koheleta i na niej opieranie swojej tezy o braku świadomości po śmierci ciała jest nieporozumieniem. Świadkowie Jehowy pewnie nie wiedzą, że Księga ta ma swój specyficzny charakter. Autor szuka w niej odpowiedzi na swoje wątpliwości i rozterki, szukając odpowiedzi na istotne pytania egzystencjalne.
Człowiek ten nie zna jeszcze prawd, które objawił w całej pełni Chrystus. Dlatego boleje nad faktem, że los sprawiedliwych i złoczyńców jest jednakowy (por. 2, 16; 9, 2). Chociaż Kohelet doświadczył, że nagromadzenie bogactw nie uszczęśliwia, to jednak w obliczu śmierci zdaje mu się, że człowiekowi nie pozostaje nic innego, jak korzystać z tych okruchów radości, jakie daje jedzenie, picie i rozkosze erotyczne (por. 2, 24; 9, 9). Autor Księgi ukazuje więc bezsilność człowieka, który pozbawiony światła objawienia szamoce się wśród niepewności o własny los. Księga również jest świadectwem dojrzewania w dziedzinie moralnej i religijnej Ludu Bożego. Należy pamiętać, że Objawienie w III w. przed Chr. nie było jeszcze zakończone. Nie zostały jeszcze napisane proroctwo Daniela, obydwie Księgi Machabejskie, Księga Mądrości, nie pojawił się jeszcze Chrystus, przynoszący nam pełnię Objawienia.

Według współczesnej biblistyki Księga Mądrości powstała na przełomie II i I wieku przed Chrystusem. Autorem najprawdopodobniej był Syracydes. Żył w Egipcie i pisał dla Żydów tam żyjących. W żadnej Księdze Starego Testamentu nie jest tak jasno, definitywnie i jednoznacznie przedstawiona nauka o nieśmiertelności duszy, nagrodzie i karze po śmierci, jak właśnie w niej. Księga ta znajduje się w Septuagincie, zatem jej kanoniczność nie może być przedmiotem dyskusji czy polemik:

BT wyd.IV

Mdr 3,1-5

Mdr 4,19

Mdr 16,13-14

Wspomniana już publikacja Świadków Jehowy pisze:

str.5

O Księdze Kaznodziei patrz wyżej. Dalej w Strażnicy czytamy:

str.5

Natomiast Świadkowie Jehowy napisali w tej książce:

wyd.1990

str.85

str.86

Nie jest prawdą, że greckie słowo Hades (hebr. Szeol) oznacza grób. Dla określenia grobu Nowy Testament używa słów greckich jak mnema, mnemeion (J 11:17, Mt 8:28, Mk 6:29, Łk 24:2, Dz 2:29) lub w Starym Testamencie terminu hebr. gueber (Iz 53:9, Ps 88:6, Job 10:19, 2Krn 34:28). Zobacz np.:

(za zgodą wydawcy) Vocatio (tab.kod.gram.)

(jak czytać po grecku)

J 11,17

Łk 24,1-2

Ani ciało Łazarza ani ciało Jezusa nie leżało w Hadesie, lecz w grobie (gr. mnema, mnemeion). Należy jeszcze zadać pytanie czy Gehenna była wysypiskiem śmieci, jak piszą Świadkowie Jehowy?

Groźba wiekuistego odrzucenia - piekło - jest prawdą wyraźnie niedwuznacznie objawioną we wszystkich warstwach źródeł Nowego Testamentu, wyrażoną często słowami zaczerpniętymi ze Starego Testamentu, jak to widać z następujących tekstów:

BT wyd.IV

Mk 9,42-48

Iz 66,24

Syr 7,17

Jdt 16,17

Łk 6,25

Mt 8,12

Mt 13,42

Mt 13,50

Mt 25,41

Mt 25,46

wyd.1990 wyd.III

str.659

Warto jeszcze wspomnieć o tym, że:

str.657

Stan piekielny człowieka Pismo św. przedstawia w wielu obrazach:
Męka wieczna Mt 25;46, Łk 16;23-28; gniew Boży J 3;36; piec rozpalony Mt 13;42, 50; piekło ogniste Mt 5;22; płomień ognia Syr 21;9; cierpienie Łk 6;25, 16;24n., Ap 20;10; katusze Ap 14;10n., 20;10; płacz i zgrzytanie zębów Mt 8;12, 13;42, 50, 22;13, 24;51, 25;30, Łk 6;25, 13;28; ogień wieczny Mt 3;12, 7;19, 13;40, 18;8, 25;41, Łk 3;16n., Mk 9;43, 48; "trawiący" robak nie ginący Mk 9;48, Syr 7;17, Jdt 16;17; rdza Jk 5;3; ciemności Mt 22;13, 25;30, Jud 13 (por. ciemne lochy 2P 2;4, Łk 8;31); jezioro ogniste Ap 19;20, 20;10, 14n., 21;8; jezioro siarki Ap 20;10; miejsce na zewnątrz Mt 8;12, 22;13, 25;30, Ap 3;12; mrok 2P 2;17; Tartar 2P 2;4; zagłada Flp 1;28, 3;19, 1Tes 5;3; druga śmierć Ap 2;11, 20;6, 20;14, 21;8.

Świadkowie Jehowy aby podważyć tłumaczenie greckiego słowa "kolasis" na "męka", powołują się na Słownik grecko-polski pod red. Z. Abramowiczówny:

str.7

Skoro Świadkowie Jehowy twierdzą, że podstawowym znaczeniem słowa "kolasis" jest "okrzesywanie gałęzi", to powinni konsekwentnie przetłumaczyć Mt 25,46: "i pójdą na wieczne okrzesywanie gałęzi...". Dlaczego tego nie zrobili?
Zobaczmy co jest napisane w Słowniku:

wyd.1960 PWN

str.687

Dlaczego Świadkowie Jehowy przemilczają drugie znaczenie słowa "kolasis"?
Zobaczmy jak to wygląda w tekście greckim:

(za zgodą wydawcy) Vocatio (tab.kod.gram.)

(jak czytać po grecku)

str.126

Świadkowie Jehowy tak tłumaczą w swoim PNŚ:

wyd.pol.1994

str.41

Kara piekła to: wieczne odcięcie, wieczne karanie i wieczna utrata Boga na zawsze:

BT wyd.IV

Łk 13,27-28

2 Tes 1,8-9

W omawianej Strażnicy Świadkowie Jehowy powołują się na historyka żydowskiego Józefa Flawiusza:

str.6

Zapominają jednak dodać, że Flawiusz też pisze o wierzeniach faryzeuszy, żyjących współcześnie z Jezusem:

wyd.1962 Księgarnia św. Wojciecha - Poznań

Księga osiemnasta, I, 3 str.836

A właśnie do faryzeuszy Jezus skierował swą przypowieść o bogaczu i Łazarzu (Łk 16.19-31). Łono Abrahama (Łk 16:22) z tej przypowieści to hades sprawiedliwych (por. hades niesprawiedliwych - Łk 16:23), w którym przebywają dusze oczekujące na ofiarę Jezusa, aby być z Nim (Ap 6:9 por. "łono Ojca" J 1:18, czyli niebo).

Świadkowie Jehowy mają ogromne trudności z interpretacją tej przypowieści. Do tej pory mieli trzy interpretacje. Pierwsza to: