"Ja i Ojciec jedno jesteśmy"
(cz.2)

Autor: Piotr Andryszczak

Biblia Tysiąclecia wyd.1998

J 10,30:

Czy Świadkowie Jehowy przedstawiają w wypaczony sposób relacje między Ojcem a Synem? Spójrzmy, co zrobiono z wersetem w J 10, 38 w Biblii Świadków Jehowy:

J 10, 30.38

Nie jest prawdą, że Jezus powiedział, że jest "w jedności z Ojcem.". Wydany przez Świadków Jehowy przekład międzywierszowy Nowego Testamentu, który nazywają:

Jak czytać po grecku

J 10, 38

Jak czytamy w lewej szpalcie, greckie wyrażenie en emoi przetłumaczono zgodnie ze znaczeniem greckich słów (we mnie), natomiast prawa szpalta, to już Przekład Nowego Świata, a ten musi być już zgodny z doktryną Strażnicy. Sprawdźmy jeszcze dosłowne tłumaczenie z j. greckiego na j. polski w:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

(tab.kod.gram.)

Jak czytać po grecku

J 10, 38

Świadkowie Jehowy poprzez oddanie wersetu: "Ojciec jest w jedności ze mną, a ja w jedności z Ojcem" sugerują czytelnikowi, iż między Ojcem a Synem istnieje jedność natury moralnej, a nie jako uczestnictwo w tej samej naturze (jedność Boga i wielości w Nim Osób Boskich - w tym przypadku Ojca i Syna).

Reakcja Żydów na te słowa jest jednoznaczna:

J 10,39

Żydzi dobrze zrozumieli słowa Pana Jezusa, dlatego takie, a nie inne ich zachowanie (wersety: 31, 33 i 39).

Świadkowie Jehowy podobnie postąpili w J 14,10-11. W swojej Biblii tak przetłumaczyli:

J 14,10-11:

Biblia Tysiąclecia tak tłumaczy:

J 14,10-11

Zobaczmy jak to wygląda w "najlepszym dostępnym"

Jak czytać po grecku

J 14,10-11

Jak to się dzieje, że w lewej szpalcie mamy poprawne tłumaczenie greckich słów: "en emoi" na: "in me" (we mnie), a w prawej już inaczej: "in union with me" (w jedności ze mną)?

Jeszcze rzut oka na:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

(tab.kod.gram.)

Jak czytać po grecku

J 14,10-11

Artykuł kończy się podsumowaniem:

Czy rzeczywiście cały kontekst J 10,30 mówi o "wspaniałej jedności" czy "zażyłej więzi" Ojca i Syna sądząc po słowach Jezusa i reakcji samych Żydów?

J 10, 30-38

Włodzimierz Bednarski W OBRONIE WIARY

2.20. Uczą, że tekst J 10:30 („Ja i Ojciec jedno jesteśmy”) nie może oznaczać, że wymienione Osoby posiadają jedną naturę Boską. Mówią, że oznacza to tylko „zjednoczenie pod względem myśli i zamiarów” i powołują się na J 17:21n. i 1Kor 3:6nn. („Czy wierzyć w Trójcę” s. 24). Próbują też wmówić swym słuchaczom, że Kościół uczy, że Ojciec i Syn są „tą samą osobą” („Będziesz mógł żyć...” s. 39-opis ilustracji; por. „Prowadzenie rozmów...” ed. 1991 s. 380-381; ed. 2001 s. 376-377).

Odpowiedź. Owszem, J 10:30 „wyraża przede wszystkim jedność woli i działania” (przypis BP), ale nie wyklucza to też takiej samej (tej samej) natury (Boskiej) Syna i Ojciec, choć są Oni odrębnymi Osobami. Powoływanie się przez ŚJ wyłącznie na wersety mówiące tylko o jedności woli i działania jest błędne (choć np. 1Kor 3:6nn. potwierdza taką samą naturę ludzką Pawła i Apollosa). Jezus jest przecież „obrazem Boga niewidzialnego” (Kol 1:15), „odbiciem Jego istoty” (Hbr 1:3) i „w Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo na sposób ciała” Kol 2:9. Chrystus osobiście też wypowiedział się na temat Jego jedności z Ojcem zaznaczając, że jest to coś więcej niż uczą ŚJ. Mówił On o wzajemnym przenikaniu się osób Bożych, a więc o Boskiej naturze Syna: „Kto mnie zobaczył, zobaczył też i Ojca. Dlaczego więc mówisz: Pokaż nam Ojca! Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie...” J 14:8-11; por. 1:18. BT, w przypisie, poprzedzający werset tzn. J 10:29 oddała słowami: „To, co Ojciec mój dał Mi, jest większe nad wszystko...” (por. „Chrześcijańskie Pisma Greckie...”). To, co jest większe od wszystkiego, to Boska natura Chrystusa. Widać więc, że jedność (J 10:30) Syna i Ojca, to nie tylko wspólne myśli i działania. Tak to zrozumieli Żydzi bo „Odpowiedzieli Mu (...): nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga” J 10:33. Wiemy zaś, że wszyscy Żydzi uważali, że wypełniając przykazania Boże, mają jedność myśli i działania z Bogiem, więc niczym Chrystus nie różniłby się od nich w tym wypadku. Zresztą cały kontekst, tzn. J 10:31-38, pokazuje, że dyskusja Jezusa z Żydami o Jego jedności z Ojcem dotyczyła przede wszystkim Boskości i zakończona została słowami: „Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu” J 10:38. A co powiedzieć o J 17:21n.? Fragment ten też nie wyklucza tego, że Jezus ma Boską naturę, będąc w „jedności woli i działania” z Ojcem i uczniami. Bo oni mają stać się też „uczestnikami Boskiej natury” (2P 1:4), więc o ile bardziej Syn, odbierający wraz z Ojcem od nich chwałę (Ap 5:12nn.).

Nikt nie będąc sam natury Bożej nie może wymieniać siebie przed Bogiem mówiąc: „Ja i Bóg”. Jezus więc nie może być stworzeniem, jak uważają ŚJ, ale Bogiem, bo stwierdza: „Ja i Ojciec...” J 10:30; por. J 17:10. Łk 9:26. Apostołowie Paweł i Jan zaś kilka razy wymieniają Jezusa przed Bogiem Ojcem: Ga 1:1, 2Kor 13:13, 2Tes 2:16 (por. 1Tes 3:11), 1Kor 12:5-6, Ef 4:5-6, 2Tm 1:18, 1J 2:24, Ap 14:1.

Zobacz:

BÓSTWO CHRYSTUSA Włodzimierz Bednarski

Orygenes Przeciw Celsusowi VIII:12