zob. Wydawnictwo Księży Sercanów Kraków 2003

Jezus - Ja Jestem

Formułę "ego eimi" (Ja jestem) występującą w czwartej Ewangelii należałoby sklasyfikować w zależności od kontekstu w jakim występuje. Do najbardziej popularnych najczęściej cytowanych należy podział na dwie zasadnicze kategorie (Zob. STANISŁAW RABIEJ, Bóg w Chrystusie, Opole 1997, s. 87-88). Pierwsza, określana przez autorów jako względna (porównawcza), obejmowałaby te fragmenty Ewangelii Jana, gdzie Chrystusowe "Ego eimi" występuje w połączeniu z jakimś obrazem, np. gdy Jezus mówi o sobie: "Ja jestem chlebem życia (J 6, 35.41.48.51 BT), "światłością świata" (J 8,12 BT), "bramą owiec" (J 10, 7.9 BT), "zmartwychwstaniem i życiem" (J 11, 25 BT), "drogą, prawdą i życiem" (J 14, 6 BT), "krzewem winnym" (J 15, 1.5 BT). Druga odmiana tej samej formuły, zwana absolutną, implikowałaby te teksty, gdzie "Ja jestem" występuje bez żadnych innych określeń: np. J 6, 20; 8, 18.24.28.58; 13, 19; 18, 5.6.8 BT.

Można też formułę "Ego eimi" w Ewangelii Jana podzielić na trzy inne grupy.

• W sensie absolutnym: J 8, 24.28.58; 13, 19."...jeżeli nie uwierzycie, że Ja jestem, pomrzecie w grzechach swoich"
  

• W sensie orzeczenia pośredniego, np.: J 18, 4n: "Kogo szukacie? (…) Jezusa z Nazaretu. Rzekł do nich Jezus: Ja jestem".
  

• W sensie alegorycznym, np. "Ja jestem chlebem" (J 6, 35.41.48.51 BT).
  

• W sensie alegorycznym, np. "Ja jestem chlebem" (J 6, 35.41.48.51 BT).
  
  

Formuła "Ja jestem" ma też znaczenie:

• łącznikowe, gdy stwierdza, czym Jezus jest: "Ja jestem chlebem, który z nieba zstąpił" (J 6, 41 BT); "Ja jestem światłością świata" (J 8, 12 BT); "Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem" (J 11, 25 BT).

• istnieniowe, gdy stwierdza, że Jezus istniał rzeczywiście będąc oczekiwanym od początku Mesjaszem: "Jeżeli nie uwierzycie, że Ja jestem, pomrzecie w grzechach swoich" (J 8, 24 BT);

• Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że JA JESTEM" (J 8, 28 BT); "(…) abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że JA JESTEM" (J 13, 19 BT).

• imienne i absolutne, gdy stwierdza, że Jezusowi przysługuje imię "Jahweh", np. J 18, 5-8 BT; "rzekł do nich Jezus: Ja jestem (…) Skoro więc rzekł do nich: "Ja jestem", cofnęli się i upadli na ziemię. (…) "Powiedziałem wam,że Ja jestem" (J 18, 5-8 BT).

"Ja Jestem" to imię Boga, jakie objawił On Mojżeszowi: "Odpowiedział Bóg Mojżeszowi "JESTEM KTÓRY JESTEM" I dodał: tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was""(Wj 3,14 BT). W Nowym Testamencie imię to wielokrotnie odnosi się do Jezusa Chrystusa: "Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze zlękli się myśląc, że to zjawa i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: 'Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!' (Mt 14,26-27 BT; por. Mk 6,50 BT oraz J 6,20 BT).

"Wielu przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem. I wielu w błąd wprowadzą." (Mk 13,6 BT)

Po pojmaniu Jezusa "(...) Arcykapłan znowu zaczął go pytać i powiedział do niego :'Czyś ty jest Chrystus , Syn Błogosławionego?' Wtedy Jezus rzekł: 'Ja jestem: a wy będziecie widzieć Syna człowieczego siedzącego po prawicy mocy i przychodzącego z obłokami nieba.'" (Marka 14:61-62 NW).

"Rzekła do Niego kobieta: 'Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko'. Powiedział do niej Jezus: 'Jestem nim Ja, który z tobą mówię'" (J 4,25-26 BT). "'Jeżeli nie uwierzycie, że JA JESTEM, pomrzecie w grzechach swoich'" (J 8,24 BT).

"Rzekł do nich Jezus: 'Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że JA JESTEM i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył' (...) (J 8,28 BT).

"Rzekł do nich Jezus: 'Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM'" (J 8,58 BT).

"Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście gdy się stanie, uwierzyli, że JA JESTEM (J 13,19 BT)

W czasie pojmania Jezusa w Ogrójcu: "Rzekł do nich Jezus: 'Ja jestem'. Również i Judasz, który Go wydał, stał między nimi. Skoro więc rzekł do nich: 'Ja jestem' cofnęli się i upadli na ziemię." (J 18,5-6 BT). Zachodzi pytanie, dlaczego ci ludzie "cofnęli się i upadli",a była tam kohorta żołnieży legionu rzymskiego składająca się z 500 - 1000 uzbrojonych ludzi zaprawionych do walki. Towarzyszyli im strażnicy od arcykapłanów i faryzeuszów. Czego przestraszyli się tak bardzo, skoro z drugiej strony była tylko grupka nieuzbrojonych i wylękłych ludzi? Jedyne wytłumaczenie, to lęk przed imieniem Boga Najwyższego 'JA JESTEM'

---